Cam Nasıl Üretilir? Şekillendirme-Renklendirme İşlemleri

Cam Nasıl Üretilir Şekillendirme-Renklendirme İşlemleri

Camın, hammadde olarak üretimi ve üretilen bu hammaddenin biçimlendirilmesi, birbiriyle karıştırılmaması gereken iki ayrı işlemdir. Farklı teknolojiler ve uzmanlık alanları gerektiren bu aşamalar, aynı fabrika – atölyelerde yapılabildiği gibi, birbirlerinden bağımsız, farklı alanlarda da yapılabilmektedir. Bir anlamda, camın hammaddesini üreten bir fabrika, biçimlendirme işlemini de kendi bünyesinde yapabileceği gibi; sadece camın hammaddesini üretip, biçimlendirme işlemleri için başka fabrika ve atölyelere ürün temini de yapabilmektedir.

İstenilen özelliklerde bir cam elde etmek, sıralı bir kaç aşamadan meydana gelir. Cam üretimi;

  1. Cam hamurunun hazırlanması
  2. Cam hamurunun biçimlendirilmesi
  3. Tavlama
  4. İkincil biçimlendirme işlemleri

olmak üzere, dört başlık altında incelenebilir.




1. Cam Hamurunun Hazırlanması

1.1. Ana Maddelerin Hazırlanması

İstenilen özelliklerde, saf ve homojen bir cam hamuru hazırlamak için öncelikle, camın bileşimine girecek hammaddelerin yabancı maddelerden arındırılması ve öğütülmesi gerekmektedir. Öğütülen hammaddeler, üretilecek camın kimyasal formülüne göre gerekli oranlarda alınarak, hazırlanacak cam hamuru için gerekli olan karışım elde edilmektedir.

Cam hamuru üreten tesisler, üretilen cam türünün sayısına göre farklılık gösterir. Buna göre; tek çeşit cam üreten tesisler ve birden fazla çeşit cam üretimi yapan tesisler mevcuttur. Tesislerin arasındaki fark, öğütülmüş olan hammaddelerin depolandığı silo sayısıdır. Tesislerde, cam çeşidine göre kullanılacak hammaddelerin sayısınca silo vardır. Hammaddeler, silolardan terazili arabalara, siloların altında bulunan kapaklar açılarak istenilen miktarlarda alınarak, cam hamur karışımını hazırlamak üzere aktarılır.

1.2. Eritme

Üretilecek camın türüne göre hazırlanan karışım, ikinci aşama olarak eritme işlemine tabi tutulur. Eritme işlemi yüzyıllar boyunca, odunla ısıtılan fırınlarda; 18. yüzyılda ise taş kömürü kullanılan fırınlarda yapılmıştır. Günümüzde ise, “refrakter” olarak adlandırılan ve silis, alümin ve zirkon gibi, ateşe dayanıklı malzemelerden yapılan, yüksek ısılara dayanımlı fırınlarda yapılmaktadır.

2. Cam Hamurunun Biçimlendirilmesi

Öğütülmüş cam parçalarının eritilmesinden sonra elde edilen cam hamuru, biçimlendirme işlemine alınır. Biçimlendirme işlemi için öncelikle, eritilmiş cam hamurunun dinlendirilmesi; sıcaklığının, çalışma aralığına (yaklaşık 1100 °C kadar) düşürülmesi – soğutulması gerekmektedir.

Cam hamurunu biçimlendirmek için birçok yöntem vardır. Bu yöntemler; dekoratif – sanat objeleri elde etmek için kullanılan yöntemler olabildiği gibi, yapılarda kullanılan cam malzemeyi elde etmek için kullanılan yöntemler de olabilmektedir.

“Cam hamuru yöntemi, iç kalıp yöntemi, binbir çiçek yöntemi, döküm yöntemi, ezme yöntemi, üfleyerek şişirme yöntemi, çevirme – savurma yöntemi, sarma yöntemi, içten dışa çevirme yöntemi, çekme ve akıtma yöntemi ve kalıplama yoluyla cam biçimlendirme yöntemi” gibi yöntemler, dekoratif – sanat objeleri üretiminde kullanılan biçimlendirme yöntemleridir. “Çekme yöntemi, dökme – silindirleme yöntemi, yüzdürme yöntemi, presleme yöntemi, lif haline getirme yöntemi ve köpük haline getirme yöntemi” ise yapılarda kullanılan camların üretiminde kullanılan biçimlendirme yöntemleridir.

2.1. Çekme Yöntemi

Çekme yöntemi, levha cam elde etmek için kullanılan cam biçimlendirme yöntemlerinden biridir. Erimiş cam hamurunun, üzerine atılan yatay bir demir lamaya aderans yolu ile yapışması ve kohezyon kuvvetine bağlı olarak bir perde gibi yukarı çekilmesi esasına dayanır. Camın sahip olduğu kohezyon, maksimum 150 cm genişlikte ve 7 mm kalınlıkta cam levhalar üretmeye imkân verir; daha kalın cam levha üretilememektedir.

Çekme yöntemi ile cam levha üretimi, “Fourcault”, “Libbey – Owens” ve “Pittsburgh” olarak adlandırılan üç farklı teknikle yapılmaktadır. Bunlardan en eskisi, 1902 yılında Belçika’da ortaya çıkan Fourcault tekniğidir. 1918 yılında ise Amerika Birleşik Devletleri’nde (ABD) Libbey – Owens tekniği ile cam levha üretimi yapılmıştır. Cam levha üretiminde kullanılan üçüncü teknik ise Pittsburgh’tur. Bu teknik üzerindeki çalışmalar, 1925 yılında olumlu sonuçlar vermeye başlamış; üzerinde herhangi bir iz olmayan, mükemmel parlaklıkta levha camlar üretilmiştir. Bu üç tekniği birbirinden ayıran bazı farklar olsa da, temelde benzer bir sistemle çalışmaktadır. Başlangıçta cam, demir bir lama ile yukarı çekilmektedir.

Erimiş Camın Demir Lama ile Çekilmesi
Erimiş Camın Demir Lama ile Çekilmesi

Fourcault tekniğinde; çekilen cam, erimiş cam hamuru üzerinde yüzen ve refrakter bir malzemeden yapılmış, debitöz olarak adlandırılan ortası yarık bir debi ayarlayıcısı ile beslenir

Çekme Yöntemi, Fourcault Tekniği
Çekme Yöntemi, Fourcault Tekniği

Libbey – Owens tekniğinde, debitözün kenarları, cam yüzeyinde bazı izler bırakabildiği için, debitöz kaldırılmış ve onun yerine merdane sistemi kullanılmıştır. Libbey – Owens tekniğinde, çekilen camın kenarlarına yerleştirilmiş, birbirine ters doğrultularda dönen ikişer merdane, çekilen camın sabit tutulabilmesini ve 150 cm yükseklikten sonra 90° döndürülerek yatay hale getirilmesini sağlamıştır.

Çekme Yöntemi, Libbey–Owens Tekniği
Çekme Yöntemi, Libbey–Owens Tekniği




Bu teknikte karşılaşılan sorun ise merdanenin sıcaklığı ile ilgilidir. Merdanenin sıcaklığı düşükse çekilen cam kopabilmekte; merdanenin sıcaklığı yüksekse cam yüzeyinde Fourcault tekniğinde yaşanan debitözün bıraktığı izlere benzer izler görülebilmektedir.
Son olarak, her iki sistemde de 120 – 150 cm kadar yukarı çekilen cam levhalar, gerekli miktarda soğutulmakta ve katılaştıktan sonra yatay bir kesici ile eşit parçalara ayrılmakta ve üretim aşaması tamamlanmaktadır.
Pittsburgh tekniğinin bu iki teknikle benzerlikleri ise şu şekildedir. Cam çekme yöntemi Fourcault tekniğindeki gibi düşeydir ve debitöz kullanılmaması bakımından da Libbey – Owens tekniği ile benzerlik gösterir.

Çekme Yöntemi, Pittsburgh Tekniği
Çekme Yöntemi, Pittsburgh Tekniği

2.2. Dökme – Silindirleme (Emprime Cam) Yöntemi

Dökme yöntemi, iki yüzü desenli ya da tek yüzü desenli levha cam elde etmek için kullanılan cam biçimlendirme yöntemidir. Erimiş cam hamurunun, düzlem bir masaya dökülmesi ve üzerinden bir silindir geçirilerek levha haline getirilmesi esasına dayanır. Camın kalınlığını, üzerinde cam hamurunu yayan silindirin yuvarlandığı, masanın kenarlarına yerleştirilmiş olan iki metal çıta belirler.

Dökme Silindirleme Yöntemi
Dökme Silindirleme Yöntemi

Bu yöntemle üretilen camlara “Emprime Camlar” denilmektedir. Bunun sebebi, cam hamurunu yayan silindirin üzerinde bulunan girinti ve çıkıntılar sayesinde, cam yüzeyinde oluşturulan desenlerdir. Desenin değiştirilmesi için, silindirin değiştirilmesi yeterlidir. Elde edilen emprime camlar, soğutma tünelinde 60-70°’ye kadar soğutulur ve kenar kesme işlemiyle standart boyutlara getirilerek üretim aşaması tamamlanır. Katedrallerdeki vitraylarda kullanılmalarından ötürü Katedral Camlar da denilmektedir.




2.3. Yüzdürme (Flot cam) Yöntemi

Yüzdürme yöntemi, levha cam elde etmek için kullanılan cam biçimlendirme yöntemlerinden bir diğeridir. Bu yöntemle elde edilen levha camların yüzeyleri birbirine paralel, çok parlak ve düzgün olduğundan, diğer yöntemlerle elde edilemeyen niteliklere sahiptirler. İlk olarak İngiltere’de 1953 – 1957 yılları arasında uygulanmaya başlanmıştır.

Havuz fırında eritilerek elde edilen cam hamuru, içinde eritilmiş kalay bulunan bir başka havuza yatay olarak çekilerek geçirilir. Erimiş camın yoğunluğu, erimiş kalaydan daha az olduğundan, cam kalayın üzerinden çekilir. Çekilen cam, sonrasında tekrar ısıtılır ve kesimi yapılarak standart boyutlara getirilir. Kalayın üzerinde serbest olarak yüzdürülen camın kalınlığı 6 mm olmakla birlikte, bazı fiziksel ve mekanik parametrik değişikliklerle bu değer, 4-10 mm arası değerlerde; boyutları ise 315 cm genişlik ve 510 cm boyda olabilmektedir.

Yüzdürme (Flot Cam) Yöntemi
Yüzdürme (Flot Cam) Yöntemi

2.4. Presleme Yöntemi

Presleme yöntemi; cam döşeme, duvar tuğlaları ve benzeri yapı malzemelerini elde etmek için kullanılan bir cam biçimlendirme yöntemidir. Erimiş cam hamurunun, iki parçalı bir kalıp içine konması ve preslenerek biçimlendirilmesi esasına dayanır. Ancak, kalıp içine konan cam hamuru miktarının, elde edilecek parçaya eşit olmasını sağlamak zor olduğundan, biçimlendirme aşamasında hareketli üçüncü bir parça kalıp daha kullanılır. Bu üçüncü parça kalıp, aşağı yukarı hareket ederek, cam hamurunun kalıbı tam olarak doldurmasını sağlar. Sonrasında, katılaşan cam kalıptan çıkartılarak üretim aşaması tamamlanır.

Presleme Yöntemi
Presleme Yöntemi

2.5. Lif Haline Getirme Yöntemi

Lif haline getirme yöntemi, özellikle ısı yalıtımında ve ses emiliminde kullanılmak üzere, camın lif haline getirilmesi için kullanılan bir cam biçimlendirme yöntemidir. Bu yöntemle elde edilen cam lifler, normal camdan farklı özellikler kazanmaktadır. Önceden bilye haline getirilmiş camlar, altında küçük delikler olan ve refrakter malzemeden yapılmış, uzun tekne biçimindeki bir havuz fırınına konur. Burada eritilen cam bilyeler, altı delikli tekneden aşağıya akıtılırken, büyük bir yüzey gerilimi ile incelerek lif haline gelir ve soğuduktan sonra altta bulunan bir silindire sarılır. Elde edilen bu cam liflerden kullanım yerine ve amacına göre; cam pamuğu, cam yünü, cam ipeği gibi farklı niteliklerde malzemeler elde edilebilmektedir.

2.6. Köpük Haline Getirme Yöntemi

Köpük haline getirme yöntemi; basınç mukavemeti, yanmazlık, hafiflik, ısı tutuculuk ve boyutsal değişmezlik gibi özellikleri dolayısıyla, yapıda birçok alanda kullanılan cam köpüğünün üretimi için kullanılan bir cam biçimlendirme yöntemidir. “Cam köpüğü, camın emülsifikasyonu yoluyla elde edilir. Bunun için cam, saf karbonla birlikte yumuşayıncaya kadar ısıtılır ve kömür gaz çıkarmaya başlayınca ürün tamamen kapalı cam hücrelerden oluşan bir köpük haline gelir”. Bu yöntem, patent altında olduğundan, üretim tekniği hakkında çok fazla bilgi verilmemektedir.

3. Tavlama

Cam hamurunun biçimlendirilmesinden sonra elde edilen cam malzeme, tavlama işlemine alınır. Üretim aşamasında, cam soğurken oluşan iç gerilmelerden dolayı, camın kırılmasını ve kopmasını önlemek amacıyla kontrollü bir ısıl işlem uygulanmaktadır. Gerilmelerin yok edilmesini ifade eden bu işlem, gerekli ve zorunlu bir işlemdir. Tavlama işleminde cam malzeme, tepeden ısıtılan sürekli bir kanal içinde ısıtılır ve iç gerilmeleri giderilinceye kadar beklenir. Sonrasında belirli bir soğutma programına göre sıcaklık yavaş yavaş düşürülerek tavlama işlemi tamamlanır.

4. İkincil Biçimlendirme İşlemleri

Cam kesme işlemi, eski çağlardan beri kullanılan, bir soğuk cam biçimlendirme tekniğidir. Daha çok; vazo, bardak, sürahi gibi cam ürünlerinin yüzeyinde, bezeme yoluyla biçimlendirme ve desen yaparak, değerli cam ürünler elde etmek için kullanılır.

4.1. Kesme İşlemleri

Cam kesme işlemi, eski çağlardan beri kullanılan, bir soğuk cam biçimlendirme tekniğidir. Daha çok; vazo, bardak, sürahi gibi cam ürünlerinin yüzeyinde, bezeme yoluyla biçimlendirme ve desen yaparak, değerli cam ürünler elde etmek için kullanılır.

Elmas Kesim İşlemi
Elmas Kesim İşlemi

Kesme işlemi yapılacak cam malzemenin kırılma olasılığından dolayı, pürüzsüz düz bir yüzeyi ve belirli bir et kalınlığının olması gerekir. Bu nedenle, bu işlemler levha camlar üzerinde uygulanmaz. İşlem; dönen bir zımpara taşlı çarka, sürekli akan bir suyun altında, camın bastırılarak aşındırılması şeklinde gerçekleştirilir.
Kesme işleminin dışında bir de kesim işlemi vardır. Birincil biçimlendirme işleminden sonra elde edilen cam ürünün, istenilen boyutlarda olmaması durumunda; “elmas kesim”, “CNC kesim” ve “pürmüz ısıl kesim” gibi kesme yöntemleri kullanılarak istenilen boyutlara getirilmesi işlemidir.

4.2. Delme İşlemi

Genelde levha camlara uygulanan bir ikincil biçimlendirme işlemidir. Delme işlemi birkaç yöntemle yapılabilir. Bunlardan bir tanesi, elmas bir matkapla ya da takım çeliği olarak adlandırılan, hassas şekillendiricilerle yapılan delme işlemidir. Bir diğer yöntem ise, örs ve çekiçle yapılan, bir vuruşla deliğin açılması yöntemidir. Üçüncü delme yöntemi ise örs veya matkapla elde edilen delik çapından daha büyük bir delik açılmak istendiği durumlarda kullanılan bir yöntemdir. Cam kesici yardımıyla, istenilen çapta bir dairenin kesilmesi ve kesilen parçaya hafifçe vurarak yerinden düşürülmesi ile gerçekleştirilen delme işlemidir.

Çekiçle Cam Delme İşlemi
Çekiçle Cam Delme İşlemi

4.3. Asit ve Kumlama İşlemleri

Şeffaf cam malzeme yüzeyine, kum veya asit kullanılarak yapılan aşındırma işlemi, camın matlaşmasını ve ışık geçirgenliğinin azaltılmasını sağlayan bir biçimlendirme tekniğidir. Bu teknikle camın yüzeyi tamamen matlaştırılabilir ya da istenilen bir desen veya bir yazı camın yüzeyine işlenebilir.
Kumlama işlemi; kum tanelerinin pürüzsüz cam yüzeyine yüksek bir basınçla püskürtülerek, yüzeyde kırılmalar meydana getirilmesi ile elde edilen bir matlaştırma tekniğidir. Matlaştırılmak istenmeyen yerler varsa, istenilen desenlerde kâğıt yapıştırılarak, kumdan etkilenmesi önlenir ve şeffaflığı korunur.
Asitleme işlemi; camda deformasyon meydana getirebilen tek kimyasal olan hidroflorik asidin, cam yüzeyine uygulanarak elde edilen bir matlaştırma tekniğidir. Yine kumlama işleminde olduğu gibi; matlaştırılmak istenmeyen yerler, hidroflorik asitten etkilenmeyen bir maddeyle (parafin, balmumu) istenilen desenlerde kaplanarak, asitten etkilenmesi önlenir ve şeffaflığı korunur.

4.4. Bizote – Rodaj İşlemleri

Camın keskin olan kenarlarının belirli bir açıda tıraşlanarak, eli kesmeyecek duruma getirilmesini sağlayan biçimlendirme işlemidir. Ayna, cam raf, cam kapak gibi, kullanımında insanla direk temas halinde olan cam kenarlarına uygulanan bir yöntemdir. Elmas bir taş yardımıyla elde ya da makinelerle yapılır. Farklı eğim açıları ile farklı formlarda birçok uygulama biçimi vardır. Üç aşamadan oluşan kenar işlemleri; öğütme, yumuşatma ve parlatma şeklinde yapılmaktadır.

Cam Kenar İşleme Türleri
Cam Kenar İşleme Türleri

Rodaj ve bizote işlemleri arasındaki fark şu şekildedir. Rodaj; camların kenar kısımlarına, keskinliği almak için yapılan bir çapak alma işlemidir. Farklı açılarda ve şekillerde yapılabilir. Bizote; camın, kenarlarına yakın olan üst kısmına, genelde 38° – 45°’lik eğimlerle yapılan perdahlama işlemidir.

Rodaj Kenar İşlemi
Rodaj Kenar İşlemi




Levha camlarda kenar mukavemeti, yüzey mukavemetine göre çok daha düşüktür; bunun nedeni, kenar işlemleri sırasında oluşan çatlaklardır. Bu çatlaklar, levha camlara uygulanan; temperleme, delme vb. ikincil işlemler sırasında, taşınma ve montaj aşamalarında, camın kırılma ve yorulma davranışları sergilemesine neden olur. Bu nedenle levha camların mukavemetinin ve kalitesinin arttırılması için kenar kalitesinin iyileştirilmesi önemli bir faktördür.

4.5. Temperli Cam Üretimi

Cam malzemenin ısı ve darbeye dayanıklı niteliklerde olması, bir ısıl biçimlendirme tekniği olan temperleme işlemi ile yapılabilmektedir. “Temperleme işlemi, camın istenilen ölçülerde kesilip, rodajlanmasını takiben, özel fırınlarda erime noktasına yakın derecelerde ısıtıldıktan sonra, aniden soğutulması esasına dayanır”

Temper Hattı
Temper Hattı

Soğutularak, sıcaklığı düşürülen camın yüzeyi sertleşerek büzülür. Hemen soğumayan iç kısımlar ise sıcak kalsa da, sonrasında yüzeydeki büzülmeye uyarak soğuma gösterir ve bu şekilde camın yüzeylerinde basınç gerilmeleri, iç kısmında ise çekme gerilmeleri yaşanır.
Kısmi temperli camlar ise temperli camlara göre daha yavaş soğutularak elde edilen ve yüzey gerilimleri temperli camlara göre daha az olan camlardır. Normal camlara göre daha dayanımlı, temperli camlara göre daha az dayanımlı olan bu camlar, kırıldıklarında temperli camlardan daha büyük parçacıklara ayrılırlar.
Bombeli temperleme ise; temperleme uygulanmış cam tam olarak soğumadan, istenen çapta bükülerek soğutma işlemine tabi tutularak yapılan bir biçimlendirme işlemidir. Bir camın bombeli yapılabilmesi için iki yöntem vardır. Bunlardan birincisi, camın silindirler arasında tutularak bombeleme yapılması yöntemidir. Bu yöntemde 230 mm’den küçük olan camlara bombeleme yapılamaz. 230 mm’den küçük camların bombeleme işlemi ise kalıp yoluyla yapılan ikincil bir biçimlendirme yöntemidir.

Bombeli Cam
Bombeli Cam

4.6. Lamine Cam Üretimi (Tabakalı Camlar)

Gevrek yapısından dolayı dayanımı düşük olan camın dayanımını arttırmak için yapılan ve özellikle levha camlarda kullanılan bir biçimlendirme işlemidir. Lamine camın üretimi; iki ve daha fazla cam levhanın, arasına konulan polivinil bütiral (PVB), Eva, Abar ve Sentry Glass gibi bağlayıcı folyolarla, yüksek ısı ve basınç altında yapıştırılması ve kompozit bir malzeme haline getirilmesi şeklinde yapılmaktadır.

Lamine Hattı
Lamine Hattı

Bağlayıcı folyolar, camın kırıldığı durumlarda dağılmasını engelleyerek kullanıcı güvenliğini sağlamasının yanı sıra; saydam, renkli ve opak lamine cam kombinasyonlarına imkân veren malzemelerdir.

Farklı Renklerde Polivinil Bütiral Folyo
Farklı Renklerde Polivinil Bütiral Folyo

4.7. Hava Tabakalı Cam Üretimi

Cam yüzeyinden ısı kaybını önlemek ve ses geçirimini azaltmak için; iki ya da üç adet cam levhanın, aralarında belirli bir boşluk bırakılarak ve kenarlarının dış hava ile temasının kesilerek birleştirilmesi şeklinde yapılan bir cam sistemidir. Boşluktaki havanın nem ile yoğuşmasını engellemek için de iki cam levha arasındaki profillerin içine nem emici maddeler konur.

4.8. Renklendirme İşlemleri

Camlar üç yöntem kullanılarak renklendirilebilmektedir. Bu renklendirme işlemlerinden birincisi, sıcak biçimlendirme aşamasında yapılan ve en yaygın kullanılan renklendirme işlemidir. Birincil biçimlendirme öncesindeki eritme işlemi sırasında, cam hamurunu oluşturan karışıma renk verici maddelerin katılmasıyla elde edilen bir renklendirme tekniğidir. Cama renk veren maddeler ve elde edilen renkler şu şekildedir:

  • Bakır: Yeşil, turkuaz, kırmızı
  • Demir: Yeşil, mavi, sarı
  • Kobalt: Koyu mavi, açık mavi
  • Magnezyum: Mor, eflatun, leylak
  • Gümüş: Koyu sarı
  • Altın: Pembe, kırmızı
  • Çinko, fosfat, kalay: Opak beyaz
  • Antimon: Sarı
  • Krom: Sarı, yeşil
  • Nikel: Potas camında menekşe rengi, soda camında sarı
  • Selenyum: Soda camında pembe, kurşun camında amber
  • Titanyum: Sarı – kahverengi
  • Uranyum: Yeşilimsi sarı

Biçimlendirilmiş şeffaf cam malzemeye, ısıl işlem uygulayarak gerçekleştirilen ikinci renklendirme işlemiyse, şeffaf camın bir yüzeyinin renkli PVB folyo gibi malzemelerle kaplanması şeklinde yapılmaktadır. Üçüncü cam renklendirme işlemiyse cam yüzeyinin emaye boya ile boyanması ve yüzeyi boyanan camın, 500 – 600 °C sıcaklıktaki bir fırında ısıtılması şeklinde yapılmaktadır. Bu üç yöntem arasında, camın saydamlığı bakımından farklar vardır. Birinci yöntemle elde edilen renkli cam, diğerlerine göre en saydam görüntüye sahip olan camlardır. Üçüncü yöntem olan emaye boya ile boyanarak elde edilen camlar ise görüntüyü göstermediğinden saydamlık özelliğini yitirmiş fakat ışık geçirimine sahip olan camlardır.




Kaynaklar:

  • Nihat Toydemir, Cam Yapı Malzemeleri, İstanbul: 1990
  • BÜŞRA YAZICI-CAM MALZEMENİN BİR DÜŞEY SİRKÜLASYON ELEMANI OLARAK MERDİVENLERDE KULLANIMI VE İÇ MEKÂN TASARIMINA ETKİLERİ
  • https://www.buypvb.com/2017/11/#
  • Şişecam Düzcam, “Camda Emniyet ve Güvenlik El Kitabı”, s.11.
  • http://incicam.com.tr/urun_detay.asp?id=10&euid=3&sid=10&kid=7.
  • http://www.maltepecam.com/urunler.asp?id=14
  • Raymond McGrath ve A.C. Frost, Glass in Architecture and Decoration, 2. Basım, London: The Architectural Press, 1961, s.562.
  • Otto Völckers, Bauen Mit Glas, Münih: Julius Hoffmann Verlag Stuttgart, 1948, s.53.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Next Post

Kara Para Aklama Nedir? Aklama Yöntemleri Nelerdir?

Çar Tem 29 , 2020
Share on WhatsApp Share on Facebook Share on Twitter Share on LinkedIn Share on Email Share on Telegram1. Kara Para Nedir? Sözlük anlamı ‘yasal olmayan yollardan elde edilen değer’ olarak tanımlanan kara para, kamuoyunda yaygın biçimde kullanılan anlamıyla suç faaliyetlerinden elde edilmiş, kaynağı illegal olan paradır. Kara para kavramı değişik […]
kara-para-aklama-yöntemleri